یادگیری انواع افعال کمکی در زبان انگلیسی

تاریخ انتشار :١٣ بهمن ١٣٩٨ نویسنده :کتایون اصغری
امتیازدهی : از 8

تعداد زیادی از زبان‌آموزان در ماه‌های اول یادگیری زبان انگلیسی، با درک افعال کمکی در جمله مشکل دارند و معمولا هم فکر می‌کنند که فقط am‌  و is و are است که می‌‌تواند به عنوان فعل کمکی در جمله ظاهر شود. تعداد زیادی از آن‌ها نیز در درک کاربرد‌های مختلف آن و انواع آن نیز مشکل دارند که خوب به عنوان یکی از اصلی‌ترین بخش‌های گرامری، این مبحث مهمی است و شوخی بردار نیست. پس اگر نمی‌دانید که دقیقا چگونه جملات را منفی کنید، جای فعل و فاعل را عوض کنید و اصلا چند فعل کمکی در زبان انگلیسی وجود دارد، حتما این مقاله را بخوانید.

افعال کمکی (auxiliary verbs) که به (helping verbs) نیز شناخته می‌شوند، افعالی هستند که معنای فعل  اصلی و کامل جمله را تکمیل می‌کنند. از آن‌ها می‌توان برای ایجاد وجه و زمان‌های مختلف استفاده کرد یا جملات سوالی و منفی ساخت. علاوه بر این می‌توان به معنی جمله نیز تاکید کرد. هرچند، آن‌‌ها به تنهایی معنی خاصی ندارند.

انواع افعال کمکی

در ادامه لیست کاملی از افعال کمکی را مشاهده می‌کنید.

 

be

do

have

can

could

will

would

shall

should

must

may

might

ought to

used to

need

dare

 

 

افعال اولیه‌ی کمکی در حقیقت be، do و have و از جمله رایج‌ترین افعال کمکی در زبان انگلیسی هستند. هر کدام از این افعال نیز می‌توانند به عنوان فعل اصلی یک جمله مورد استفاده قرار بگیرند و می‌توان از آن‌ها برای صرف افعال در وجه‌ها یا زمان‌های مختلف استفاده کرد.

افعالی مثل can, could, will, would, shall, should, must, may و might‌ به عنوان افعال کمکی معین (modal auxiliary verbs) شناخته می‌شوند. این افعال به این دلیل معین یا modal‌ نامیده می‌شوند که نمی‌توانند فعل را در وجه‌های مختلفی صرف کنند و شکل آن را تغییر دهند. پس درصورتی که از این افعال کمکی در جمله استفاده شود، فعل با شکل اصلی در جمله قرار می‌گیرد.

افعال remining مثل ought to، used to، need و dare به افعال کمکی نیمه معین (semi-modal verbs) شناخته می‌شوند.

ایجاد وجه‌های مختلف به کمک افعال کمکی

یکی از رایج‌ترین کاربرد‌های افعال کمکی در جمله، ساخت وجه‌های استمراری، حال کامل و وجه آینده‌ی ساده است.

Future Simple Tense

وجه آینده‌ی ساده

وجه آینده‌ی ساده از فرمول زیر تبعیت می‌کند:

will + the main verb

is/am/are + going to + the main verb

مثال:

 

 

“I will arrive in New York at 10 PM.”

“I am going to arrive in New York at 10 PM.”

 

Present Continuous Tense

وجه مضارع استمراری

وجه مضارع استمراری از فرمول زیر پیروی می‌کند:

am/is/are + the present participle of the main verb

مثال:

“I am working tomorrow.”

“She is living in New York.”

“They are trying to save some money.”

 

Past Continuous Tense

وجه ماضی استمراری

وجه ماضی استمراری از فرمول زیر تبعیت می‌کند:‌

was/were + the present participle of the main verb

مثال:

 

“I was cooking breakfast when she called.”

“We were talking on the phone at the time.”

 

Future Continuous Tense

وجه آینده‌ی استمراری

وجه آینده‌ی استمراری از فرمول‌های زیر تبعیت می‌کند:

will be + the present participle of the main verb

am/is/are + going to be + the present participle of the verb

مثال:

 

 

“I will be leaving in the morning.”

“I am going to be leaving in the morning.”

 

Present Perfect Tense

وجه حال کامل

وجه حال کامل از فرمول‌ زیر تبعیت می‌کند:

have/has + the past participle of the main verb

مثال:

 

 

“I have lived here all my life.”

“She has studied for this exam for weeks.”

“They have tried to find a solution to the problem.”

 

Past Perfect Tense

وجه گذشته‌ی کامل

وجه گذشته‌ی کامل از فرمول‌ زیر تبعیت می‌کند:

had + the past participle of the main verb

مثال:

“I had already made my fortune when I was your age.”

“We had seen that the results were constant.”

 

Future Perfect Tense

وجه آینده‌‌ی کامل

وجه آینده‌ی کامل معمولا از فرمول‌ زیر تبعیت می‌کند:

will have + the past participle of the main verb

مثال:

 

 

“I will have finished by that time.”

“She will have sung with a professional orchestra before the tour begins.”

 

Present Perfect Continuous Tense

وجه حال کامل استمراری

وجه حال کامل استمراری از فرمول‌ زیر تبعیت می‌کند:

have been + the present participle of the main verb

مثال:

“I have been trying to reach you for over an hour.”

 

Past Perfect Continuous Tense

وجه گذشته‌ی کامل استمراری

وجه گذشته‌ی کامل استمراری از فرمول‌ زیر تبعیت می‌کند:

had been + the present participle of the main verb

مثال:

 

“We had been working through the night.”

 

 

 

Future Perfect Continuous Tense

وجه آینده‌ی کامل استمراری

وجه آینده‌ی کامل استمراری از فرمول‌‌های  زیر تبعیت می‌کند:

will have been + the present participle of the main verb

am/is/are + going to + have been + the present participle of the verb

مثال:

 

“She will have been living here for most of her life.”

“I am going to have been working here for 10 years next week.”

 

 

تشخیص افعال کمکی در جمله

افعال کمکی می‌توانند به دو روش تشخیص داده شوند: اگر بتواند با فاعل جابه‌جا شوند و جمله‌ی سوالی ایجاد کند،‌ فعل کمکی است. اگر هم بتواند جمله را منفی کند،‌ پس به عنوان فعل کمکی در جمله به کار رفته است.

جابه‌جا کردن فعل با فاعل

معمولا خیلی کم پیش می‌آید که فعل اصلی با فاعل جابه‌جا شود تا یک جمله‌ی سوالی ساخته گردد. این افعال کمکی هستند که در اکثر مواقع با فاعل جابه‌جا می‌شوند تا بتوانند یک جمله‌ی سوالی ایجاد کنند. علاوه بر این، این جابه‌جایی حتی می‌تواند منجر به ایجاد جملات شرطی گردد یا به منفی بودن جمله تاکید  بیشتری اضافه کند.

جملات سوالی (استفهام انکاری)

زمانی که جمله در وجه گذشته‌ی ساده یا حال ساده صرف شده باشد، می‌توانیم از فعل کمکی do به عنوان کلمه‌ی پرسشی استفاده کنیم. فعل کمکی do با فاعل جمله عوض می‌شود و در ابتدای آن قرار می‌گیرد. مثال:‌

 

“John works across town.” (declarative sentence)

Does John work across town?” (interrogative sentence)

 

اگر فعل در وجه استمراری (حالا فرقی نمی‌کند که حال،‌گذشته یا آینده باشد) یا آینده‌ی ساده صرف شود، می‌توان از فعل کمکی برای ایجاد جمله‌ی سوالی استفاده کرد. اگر فعل در وجه حال کامل باشد (باز هم فرقی نمی‌کند که حال، گذشته یا آینده باشد)، پس دو فعل کمکی که در ابتدای جمله قرار دارند با یکدیگر جا‌به‌جا می‌شوند. مثال:

Present continuous tense:

وجه حال استمراری

 

“John is working across town.” (declarative)

Is John working across town?” (interrogative)

 

 

Past continuous tense:

وجه گذشته‌ی استمراری

 

“John was working across town.” (declarative)

Was John working across town?” (interrogative)

 

 

Present perfect continuous tense:

وجه حال کامل استمراری

 

“John has been working across town.” (declarative)

Has John been working across town?” (interrogative)

 

 

Past perfect continuous tense:

وجه گذشته‌ی کامل استمراری

 

“John had been working across town.” (declarative)

Had John been working across town?” (interrogative)

 

 

Future simple tense:

وجه آینده‌ی ساده

 

“John will work across town.” (declarative)

Will John work across town?” (interrogative)

 

 

یا

 

“John is going to work across town.” (declarative)

Is John going to work across town?” (interrogative)

 

 

Future continuous tense:

وجه آینده‌ی استمراری

 

“John will be working across town.” (declarative)

Will John be working across town?” (interrogative)

 

یا

 

“John is going to be working across town.” (declarative)

Is John going to be working across town?” (interrogative)

 

 

Future perfect continuous tense:

وجه آینده‌ی کامل استمراری

 

“John will have been working across town.” (declarative)

Will John have been working across town?” (interrogative)

 

یا

 

“John is going to have been working across town.” (declarative)

Is John going to have been working across town?” (interrogative)

 

 

کلمات پرسشی و افعال کمکی معین

این حالت جابه‌جایی فعل کمکی با فاعل حتی زمانی که یک کلمه‌ی پرسشی در جمله قرار می‌گیرد هم ادامه میابد. پس سوالتان را با لحن سوالی بیان نکنید (چون در زبان انگلیسی چنین چیزی وجود ندارد).

 

Where will John be working across town?”

Why had John been working across town?”

When was John working across town?”

 

 

افعال کمکی معین همچنین می‌توانند برای ایجاد جملات سوالی با معنایی خاص هم مورد استفاده قرار گیرند. مثال:‌

 

Can you work a forklift?” (question of ability)

May I watch television for an hour?” (question of permission)

Must we sit through another boring play?” (question of obligation)

 

 

جابه‌جایی فاعل با فعل کمکی be

در نهایت باید خاطر نشان شویم که فعل be‌ هم می‌تواند به عنوان فعل کمکی هم فعل ربط در جمله به کار برود و با فاعل جابه‌جا شود. مثال:

 

“I am cold.”

Are you cold?”

 

 

 

“They were all present.”

Were they all present?”

 

Conditional sentences

جملات شرطی

جملات شرطی یکی از رایج‌ترین ساختارهایی هستند که از حرف عطف if برای ایجاد جمله‌ای شرطی استفاده می‌کنند. مثال:

 

If I were to move to Florida, I would be warm all year round.”

If they had trained a little harder, they would have won.”

 

ما همچنین می‌توانیم با استفاده از جابه‌جایی فعل کمکی و فاعل، جمله‌های شرطی بسازیم. هرچند ممکن است جمله کمی رسمی به نظر برسد:

 

Were I to move to Florida, I would be warm all year round.”

Had they trained a little harder, they would have won.”

 

عبارات منفی

عبارات منفی گاهی به جمله‌ی منفی تاکید بیشتری اضافه می‌کنند. چون فعل اصلی مثبت باقی می‌ماند و عبارت منفی در جلوی فاعل و فعل اصلی قرار می‌گیرد. این به این معنی است که یک فعل کمکی باید بین عبارت منفی و فاعل جمله قرار گیرد.

اگر عبارت منفی بعد از فعل اصلی در جمله قرار بگیرد، جمله ممکن است به خاطر فعل که از حالت مثبت به منفی تغییر کرده است، دیگر واضح نباشد. برای مثال:

 

 “Under no circumstances are you spending the night there.”

 

در مثال بالا،‌ با جابه‌جایی فاعل و فعل کمکی، به عبارت منفی جمله تاکید خاصی تعلق می‌گیرد.

 

  “You are spending the night there under no circumstances.”

 

در مثال بالا، چون فعل و فاعل جابه‌جا نشده‌اند، جمله ناواضح است و تاکید خاصی ندارد.

 

 “At no point did they tell us what the problem was.” (subject-auxiliary inversion)

 “They told us what the problem was at no point.” (no inversion)

 

ایجاد جملات منفی با not

رایج‌ترین روش جهت منفی ساختن یک فعل در جمله، استفاده از قید not است. هرچند، فعل اصلی معمولا با not‌ در جمله ظاهر نمی‌شود و تغییر شکل پیدا نمی‌کند. این فعل کمکی جمله است که با not‌ همراه می‌شود و یک جمله‌ی منفی ساخته می‌گردد.

 

“I work in a law firm downtown.” (affirmative sentence)

 “I do not work in a law firm downtown.” (correct negative sentence)

 “I work not in a law firm downtown.” (incorrect negative sentence)

 

با این وجود، اگر فعل اصلی جمله be باشد، به هیچ فعل کمکی وابسته نمی‌شود و برای منفی شدن، خودش با not‌ در جمله قرار می‌گیرد که آن را می‌توان به عنوان یک استثناء برای این قانون در نظر گرفت.

 

 “He is very warm.” (affirmative)

 “He is not very warm.” (negative)

 

در نهایت، باید اشاره کنیم که در جملات ادبی‌تر و رسمی‌تر در زبان انگلیسی، افعال اصلی می‌توانند بدون فعل کمکی و با not  در جمله قرار بگیرند. مثال:‌

 

“I know not where the problems lie.”

 “Betray not your kin.”

 

هرچند،‌ در زبان گفتاری یا نوشتاری مدرن،‌ این حالت گرامری کمتر استفاده می‌شود و اگر مثل من، دانشجوی زبان و ادبیات انگلیسی باشید، دلیل نمی‌شود که با چنین ساختاری انشاء بنویسید و تصورتان یک انشای منحصر به فرد و ادبی باشد!

سخن آخر

اگر حوصله به خرج داده باشید و تک به تک مثال‌ها و توضیحات را خوانده باشید، مطمئنا دیگر با افعال کمکی مشکلی نخواهید داشت و شاید با آن‌ها یک دوستی خوب را آغاز کنید!‌ در هر صورت، همانطور که انگلیسی‌زبان‌ها می‌گویند، (practice makes perfect). پس دست از تمرین نکشید و تا می‌توانید، از انواع افعال کمکی برای ساختن انواع جملات در وجه‌های مختلف استفاده کنیدJ

 

Quiz:


کتایون اصغری
من کتایون اصغری هستم و به عنوان کارشناس ارشد زبان و ادبیات انگلیسی، هیچ چیزی بیشتر از نوشتن راجع به زبان‌های مختلف نمیتونه خوشحالم کنه و منو سرحال بیاره. پس در مقالاتم سعی کردم هم از تجربیاتم بگم هم از تمام تخصصم در این زمینه استفاده کنم تا به شما در یادگیری یه زبان جدید کمک کرده باشم


اگر سوالی دارید همین‌جا بپرسید!

comments

برای مشاوره رایگان با شما تماس می‌گیریم

با ثبت ایمیل یا شماره تلفن خود، از مشاوره رایگان کارشناسان ایران‌مهر بهره‌مند شوید.
تعیین وقت مشاوره
برای مشاوره رایگان با شما تماس می‌گیریم

مشاوره رایگان