ضمایر در زبان انگلیسی

تاریخ انتشار :٢٠ شهريور ١٣٩٨

ضمایر در زبان انگلیسی

Me، myself یا I؟ چرا استفاده‌ی صحیح از ضمایر کار سختی است؟

همه می‌دانیم که در جمله‌ی «Jane is washing her»، مرجع ضمیر «her» نمی‌تواند ‌«Jane» باشد. در طول چهار دهه‌ی اخیر، محققان به این نتیجه رسیدند که بزرگسالان مطمئنا این فرضیه را که مرجع ضمیر «her»، «Jane» باشد رد می‌کنند. ولی تا وقتی در سنین پایین «حدود شش سال» به سر می‌برند، گاهی این تفسیر را می‌پذیرند و با این نظر موافق هستند که جمله‌ی «Jane is washing her»، می‌تواند همان جمله‌ی «Jane is washing herself» باشد.

به عبارت دیگر، کودکان انگلیسی‌زبان، تفاسیر ضمایر را به‌خوبی درک نمی‌کنند، حتی اگر از آن‌ها به طور مرتب استفاده کنند. اگر باور نمی‌کنید، می‌توانید به زبان‌آموزان انگلیسی خردسالی که در اطراف شما به یادگیری این ضمایر می‌پردازند دقت کنید و اشتباهات آن‌ها را تشخیص دهید.

این نوع اشتباهات ممکن است برای بزرگسالانی که به یادگیری زبان انگلیسی می‌پردازند، اتفاق بیفتد و تحقیقات جدیدی که در حال انجام هستند، نحوه‌ی بروز این اتفاق را توضیح می‌دهند و نشان می‌دهند که مدرس یا معلم‌های زبان چگونه به کمک آن به این اشتباهات پایان دهند.

بچه‌ها اشتباه متوجه می‌شوند

 مثالی از مطالعه‌ی معروف سال 1990 نشان می‌دهد که بچه‌ها چگونه ممکن است این ضمایر را اشتباه تشخیص دهند. در عکس زیر، ما «خرس مادر» را می‌بینیم که شانه‌ی خودش را لمس می‌کند. محقق می‌گوید: « This is Mama Bear. This is Goldilocks. Is Mama Bear touching her?». استدلال ما این است که اگر بچه‌ها همان دانش گرامری بزرگسالان را داشتند، حتما می‌دانستند که «her» به «گلدیلاکس» اشاره می‌کند، پس باید به این سوال پاسخ منفی می‌دادند. اگر آن‌ها در جواب به این سوال «yes» بگویند، به این معنی است که فکر می‌کنند «her» به «خرس مادر» اشاره می‌کند.

محققان (Yu-Chin Chien) و (Kenneth Wexler) به این نتیجه رسیدند که کودکان پنج تا شش سال، تقریبا 51 درصد اوقات ضمایر را اشتباه تفسیر می‌کنند. پنجاه درصد دیگر کودکان، یا شانس می‌آورند، یا به قول مرحوم محقق و متخصص «تانیا رین‌هارت» (Tanya Reinhart)، حدس می‌زنند.

در عوض، کودکان در درک سوالاتی چون «Is every bear touching her» بهتر هستند. یعنی همانطور که عکس زیر نشان می‌دهد، در شرایطی که بیش از یک خرس وجود دارد، آن‌ها بهتر به سوالات پاسخ می‌دهند. وقتی سوال با این عکس بیان می‌شود، کودکان تقریبا 16درصد اوقات دچار اشتباه می‌شوند.

واقعا تعجب‌آور است که چرا کودکان در درک جملات پیچیده‌تر، بهتر هستند. البته برای این ابهام پاسخی وجود دارد که می‌توان آن را در تئوری‌های زبان‌شناسی پیدا کرد. «رین هرت» گمان می‌کرد که بچه‌ها به طور تصادفی و از روی شانس درست را از غلط تشخیص می‌دهند، چون تشخیص ضمایر در جملات طولانی‌تر، تسک بسیار پیچیده‌تری است.

به یک‌باره از حد می‌گذرد

در بررسی معنی ضمایر، کودکان ممکن است از مبحثی با عنوان «ارجاع تصادفی» ‌کمک بگیرند. حتی زبان‌آموزان بزرگسال هم از آن برای تشخیص مرجع ضمیر کمک می‌گیرند. برای درک این مبحث، صحنه‌ای از فیلم «عوارض جانبی» (Side Effects) را در نظر بگیرید. وقتی که «جود لاو» (Jude Law) صحنه‌ی تصادف یکی از بیمارانش را به روانپزشکی با بازی (کاترین زتا جونز) «Catherine Zeta Jones» توضیح می‌دهد و می‌گوید «The patient blamed me. The patient’s husband blamed me. Even I blamed me.»

تحت این شرایط خاص، بزرگسالان متوجه می‌شوند که «me» به فاعل جمله یعنی «I» برمی‌گردد. اما کودکان این تفسیر بسیار محدود را به عنوان تفسیری ساده در نظر می‌گیرند و آن را بر اساس روش معمولی و ساده برای تفسیر ضمایر حلاجی می‌کنند تا ببینند کدام ضمیر در این شرایط جایگزین بهتری است و بیشتر به جمله می‌خورد.

بررسی دو مشتق زبانی به صورت همزمان برای کودکان خیلی سخت و پیچیده است. نیروی محدود برای حلاجی تفاسیر آن‌ها را خسته می‌کند. بنابراین آن‌ها دست از تلاش برمی‌دارند و فقط حدس می‌زنند. 

آیا ضمایر کوتاه‌شده آسان‌تر هستند؟

در سال 2012، مطالعه‌ای توسط سه محقق «جرمی هارتمن» (Jeremy Hartman)، «یاسوتادا سودو» (Yasutada Sudo) و «کن وکسلر» (Ken Wexler) در موسسه‌ی تکنولوژی ماساچوست (MIT) صورت گرفت. در این مطالعه میزان درک کودکان از ضمایر کوتاه‌شده بررسی شد؛ برای مثال مقایسه‌ی درک کودکان از ضمایر جمله‌ی (Cow labeled him) در مقابل (Cow labeled ‘m). آن‌ها پیش‌بینی کرده بودند که کودکان احتمالا ضمایر کوتاه‌شده را بهتر از ضمایر کامل درک می‌کنند. چون ضمایر کوتاه‌شده اجازه نمی‌دهند که کودکان به طور شانسی حدس بزنند یا اشتباه کنند.

آن‌ها در مورد کودکان تحت نظر (که حدودا پنج ساله بودند) به این نتیجه رسیدند که تقریبا 52درصد آن‌ها در مواجه با ضمایر کامل و کوتاه‌نشده، مثل بزرگسالان عمل می‌کنند و مرجع ضمیر را درست تشخیص می‌دهند. اما در مواجه با ضمایر کوتاه‌شده، این آمار به 80درصد می رسد. به عبارت دیگر، درک ضمایر کوتاه‌شده برای کودکان آسان‌تر است.  

گسترش این تحقیق با زبان‌آموزان انگلیسی

من و همکارم خانم (لیدیا وایت) «Lydia Whitle»، موضوع تحقیقات خود را تا زبان‌آموزان انگلیسی گسترش دادیم. برای مثال، تحقیقات خود را روی بومی‌های فرانسوی و اسپانیایی‌زبانی که قصد داشتند زبان انگلیسی یاد بگیرند، انجام دادیم. مطالعات ما شامل دو آزمایش یکسان بود. در این آزمایش، داستان از طریق صفحه‌نمایش کامپیوتر به صورت نوشتاری و همچنین در قالب فایل صوتی به شرکت‌کنندگان ارائه شد. در آزمایش اول جمله «Harry sprayed ’m» و در آزمایش دوم جمله  «Harry sprayed him» را شنیدند.

شرکت‌کنندگان باید این مورد را بررسی می‌کردند که بر اساس محتوای متن، آیا جمله‌ی «Harry sprayed ’m» صحیح است یا غلط. ما حتی تعداد اشخاص موجود در مرجع ضمیر را تغییر دادیم تا ببینیم روند تشخیص آن توسط زبان‌آموز تغییر می‌کند یا نه. ما از شرکت‌کنندگان پرسیدیم که آیا همه پسرها به او اسپری زدند (every boy sprayed him) یا درست مثل آزمایش (chien) و (Wexler) فقط یک شخص (Harry) به او اسپری زده است. ما پیش‌بینی کردیم که تشخیص مرجع ضمیر جمع (every boy) ممکن است آسان‌تر باشد، چون اجازه نمی‌دهد که زبان‌آموز تصادفا حدس بزند.

همانطور که نمودار بالا نشان می‌دهد، زبان‌آموزان سطح متوسط در زبان انگلیسی، جملات با مرجع ضمیر پیچیده‌تر را که به چند شخص اشاره می‌کردند (خط سبز)، بهتر تشخیص می‌دادند. در عوض، در تشخیص مرجع ضمیر جملات ساده‌تر که به یک شخص اشاره می‌کردند (خط بنفش)، ضعیف‌تر بودند. جالب است بدانید شرکت‌کنندگانی که ما تحت نظر گرفته بودیم، در تشخیص مرجع ضمیر جملات با ضمایر مفعولی کوتاه‌شده هم راحت‌تر بودند. یعنی الگوریتم یادگیری آن‌ها مشابه الگوریتم یادگیری کودکان انگلیسی‌زبان بود.

آسان‌تر می‌شود

نتایج به دست آمده از تحقیقات بالا نشان می‌دهد که زبان‌آموزان سطح متوسط که هنوز به سطح فوق پیشرفته نرسیده‌اند، ممکن است در تفسیر ضمایر زبان انگلیسی مشکل داشته باشند، حتی اگر در زبان بومی خودشان ضمایر مشابهی وجود داشته باشد. این مسئله به خاطر سختی‌های موجود در پروسه‌هاست و به نتایج آزمایش کودکان انگلیسی‌زبان، مشابه است. اما خبر خوب اینجاست که درک این ضمایر با پیشرفت و تسلط در زبان انگلیسی، راحت‌تر می‌شود. درست همانطور که سمت راست نمودار بالا، تسلط در درک و تفسیر ضمایر را در رفتار زبان‌آموزان سطح پیشرفته نشان می‌دهد.

یک نکته‌ی مهم برای مدرسان و معلمان زبان انگلیسی وجود دارد؛ معلم‌ها باید به این نکته توجه داشته باشند که تفسیر ضمایر کار سختی است و باید برای درک آن‌ها به دانش‌آموزان خود وقت زیادی بدهند و با آن‌ها به خوبی تمرین کنند.

انواع ضمایر انگلیسی

در زبان انگلیسی چهار نوع ضمیر وجود دارد: «ضمیر فاعلی» (Subject pronouns)، «ضمیر مفعولی» (Object pronouns)، «ضمیر ملکی»‌ (Possessive pronouns) و «ضمیر اشاره» (Demonstrative pronouns). ضمایر یکی از بخش‌های هشت‌گانه‌ی «Parts of Speech» را تشکیل می‌دهند.

ضمایر کلماتی هستند که به جای شخص، مکان یا شیئی در جمله قرار می‌گیرند که قبلا در متن تکرار شده است. برای مثال، به جمله‌ی زیر توجه کنید:

Peter enjoys walking his dog in the park. He often walks three or more miles with him.

در این جمله، ضمیر «he» در جمله‌ی دوم جایگزین «Peter» و ضمیر مفعولی «him» جایگزین «his dog» شده است. ضمایر در هر زبانی استفاده می‌شوند تا مکالمات و جملات را ساده‌تر کنند. در ادامه تمام ضمایر با مثال توضیح داده می‌شوند پس به تفاوت‌های کوچک بین آن‌ها دقت کنید.

 

Subject Pronouns

ضمایر فاعلی

ضمایر فعالی «I, you, he, she, it, we, you, they» هستند و جای فاعل را در جمله قرار می‌گیرند.

I live in New York.

Do you like playing tennis?

He doesn't want to come this evening.

She works in London.

It won't be easy.

We are studying pronouns at the moment.

You went to Paris last year, didn't you?

They bought a new car last month.

Object Pronouns

ضمایر مفعولی

ضمایر مفعولی «me, you, him, her, it, us, you, them» هستند و جای مفعول را در جمله قرار می‌گیرند.

Give me the book.

He told you to come tonight.

She asked him to help.

They visited her when they came to New York.

She bought it at the store.

He picked us up at the airport.

The teacher asked you to finish your homework.

I invited them to a party.

Possessive Pronouns 

ضمایر ملکی

ضمایر ملکی «mine, yours, his, hers, its, ours, yours, theirs» هستند و مالکیت یا تعلق یک شی‌ء به یک شخص را نشان می‌دهند. به یاد داشته باشید که ضمایر ملکی به صفات ملکی (my, his, her) شباهت دارند. تفاوت آن‌ها در اسمی است که بعد از صفات ملکی قرار می‌گیرد ولی بعد از ضمایر ملکی در جمله هیچ اسمی قرار نمی‌گیرد. برای مثال:

"That book is mine"

ضمیر مفعولی

"That is my book"

صفت ملکی

 

That house is mine.

This is yours.

I'm sorry, that's his.

Those books are hers.

Those students are ours.

Look over there, those seats are yours.

Theirs will be green.

Demonstrative Pronouns 

ضمایر اشاره

این ضمایر شامل «this, that, these, those» هستند و به اشیا اشاره می‌کنند. «This» و «These» به اشیاء نزدیک و «That» و «Those» به اشیا دور اشاره می‌کنند.

This is my house.

That is our car over there.

These are my colleagues in this room.

Those are beautiful flowers in the next field.

Possessive Adjectives

صفات ملکی

صفات ملکی «my, your, his, her, its, our, your, their» هستند و اغلب با ضمایر ملکی اشتباه گرفته می‌شوند.

I'll get my books.

Is that your car over there?

That is his teacher, Mr. Jones.

I want to go to her store.

Its color is red.

Can we bring our children?

You are welcome to invite your families.

They bought their children a lot of presents.

 

امتیازدهی :

اگر سوالی دارید همین‌جا بپرسید!

comments

برای مشاوره رایگان با شما تماس می‌گیریم

با ثبت ایمیل یا شماره تلفن خود، از مشاوره رایگان کارشناسان ایران‌مهر بهره‌مند شوید.
تعیین وقت مشاوره